"Waarom beginnen mensen niet iets vaker een zin met "weet je
wat ik me afvraag..." en dan een stilte, en dan dat ze iets zeggen
wat ze nog nooit hebben gezegd. Ik bedoel zoeken naar gedachtes met
woorden...nieuwe onhandige ongevormde embryo's van gedachtes, met
andere woorden waarom duurt de waarom fase zo kort?",
Louise.
Laura van Dolron spreekt in deze voorstelling niet op eigen
titel, zij zwijgt en laat een ander aan het woord. Zij maakt
speciaal voor en in liefdevolle samenspraak met Ariane Schluter een
personage: Louise. Een vrouw die niet per se gehoord wil worden,
maar daarom nog wel wat te zeggen heeft. Al eerder brak Laura een
lans voor de verlegenen, de depressieven, voor de mensen die NIET
in de spotlight willen of kunnen staan.
Louise is zo iemand, zij is ontstaan vanuit een behoefte aan
mompelen, twijfelen, zoeken, vanuit een behoefte aan troost. Louise
is dapper, onaangepast en eenzaam, zij is de vrouw die Laura soms
hoopt en soms vreest te zijn.